Die My Love, doğum sonrası depresyonun sessiz değil yıkıcı ve taşkın tarafını anlatmaya niyetlenen bir film; bir kadının içe çökerken aynı zamanda dışarı taşan bir çöküşe yürüyüşünü izliyoruz. Niyet güçlü, konu zaten başlı başına sarsıcı ve yer yer film gerçekten yakalıyor o hormonlarla, ruh hâliyle, bedenin ve zihnin birlikte çözülüşüyle gelen kaotik atmosferi. Jennifer Lawrence’ın tek başına kaldığı sahnelerde duygu çok daha doğrudan geçiyor; kamera onun yüzünde, nefesinde ve sabrın tükenişinde kaldıkça film gerçek bir ağırlık kazanıyor. Ancak anlatı iki kişilik sahnelere geçtiğinde, özellikle Robert Pattinson’lı bölümlerde garip bir gevşeme başlıyor; ilişki dinamiği derinleşeceğine yüzeyde dolanıyor, partner karakteri çatışmayı büyüten bir unsur olmaktan çok sahneye girip çıkan bir fon gibi kalıyor.
Depresyonun bedensel yansımaları ve psikolojik dalgalanmalar etkileyici biçimde verilse de film bir noktadan sonra çöküşü ilerletmek yerine aynı duyguyu farklı şekillerde tekrar ediyor hissini yaratıyor; duygu var ama yön yok, atmosfer ağır ama anlatı bir hedefe yürümüyor. Bazı tekrarlar bilinçli bir boğma estetiği gibi okunabilir elbette fakat burada zaman zaman ritmin bilerek mi böyle kurulduğu yoksa kontrolün mü kaçtığı belirsizleşiyor; tek tek sahneler güçlü olsa da film olarak bütün büyümüyor, birikmiyor. Çöküşü göstermek için yükseltilen bazı anlar karakterin iç dünyasını açmak yerine “bakın ne kadar karanlık” demeye çalışan şok anlarına dönüşebiliyor. Ve açıkçası Lynne Ramsay’in filmografisinde daha sıkı, daha tok, daha disiplinli anlatılar gördük; burada o görsel duyarlılık yer yer parlıyor ama senaryo omurgası aynı sağlamlığı taşımıyor.
Die My Love, doğum sonrası depresyonu güzelleştirmeden anlatma cesareti olan, performans olarak yer yer çok çarpan bir film; fakat tekrar eden yapısı, ilişkisel sahnelerdeki zayıflığı ve dramatik ilerleyişteki sıkıntılar nedeniyle vaat ettiğinden daha azını veren, izleyicide “ne kadar iyi bir film”den çok “ne kadar ağır bir hâl” hissi bırakan problemli bir anlatı olarak kalıyor.
Bir Cevap Yazın