Bazen bir isimle karşılaşırsınız ve o ismin ardındaki hikâye sizi derinden etkiler. Benim için Colin O’Brady, tam olarak böyle bir isim oldu.
Onun, dünyanın en soğuk ve en zorlu coğrafyalarından biri olan Antarktika’yı tek başına geçmeye çalıştığını öğrendiğimde, bu adamın nasıl bir iradeye sahip olduğunu merak etmeye başladım.
Meğer O’Brady, 170 kilo ağırlığındaki kızağını kar tepeleri üzerinde günde 13 saat boyunca çekerek 1482 kilometrelik bu destansı yolculuğu tam 53 günde tamamlayan bir maceraperestmiş.
Bu inanılmaz hikâyeden sonra O’Brady’nin “The 12 Hour Walk” isimli kitabıyla tanıştım. Kitap, fiziksel bir dayanıklılık testinden çok, zihinsel gücün nasıl geliştirilebileceğine odaklanıyordu. “Bir gününe yatırım yap, zihnini fethet ve daha iyi bir hayatın kilidini aç” gibi mottolar kitabın temel taşlarını oluşturuyordu.
Yazar, insanların zihinsel engelleri aşarak potansiyellerine ulaşmalarını sağlayacak 12 saatlik bir yürüyüş yapmalarını öneriyordu. Bunun için bir mobil pedometre uygulaması bile oluşturmuştu.
Kitabın kapağına ve isminde geçen “12 Saatlik Yürüyüş” yazısına bakarken kendi kendime şu soruyu sordum: 12 saat boyunca yürüyen bir insan her saatte ne gibi değişiklikler yaşar?
O’Brady’nin deneyiminden ilham alarak ben de bu fikri kendi hayatıma uyarlamaya karar verdim. 12 saat olmasa da, bu Cumartesi uzun bir yürüyüşe çıkıp saat saat nasıl hissettiğimi gözlemlemek istedim. Sonucunda 6 saatle noktalanan bir yürüyüş deneyimi yaşamış oldum.
Hadi gelin şimdi bu 6 saatlik yürüyüşte ruhsal ve fiziksel olarak neler yaşamışım onlara bakalım.
Yürüyüş Deneyimim: Saat Saat Neler Oldu?
Cumartesi sabahı erkenden yola çıktım. Amacım belirli bir rota çizmeden, sadece kendimi ve yürüyüş deneyimini anlamaya odaklanmaktı. Colin O’Brady kitabında bu yürüyüş esnasında cep telefonu gibi dış uyarıcıları da kendimizi kapatmamız gerektiğine vurgu yapıyor. Yani telefon, sosyal medya ve müzik gibi şeyler yürüyüş esnasında olmamalı. Amaç kendinizle kalabilmek. Düşünebilmek. Peki ben kendimle kalabildim mi? Düşünebildim mi?
İşte saat saat yaşadıklarım:
1. Saat: Başlangıç her zaman kolaydır. Enerjim yüksek, zihnim berrak. Şehirde yeni yeni hareketlilik başlıyor.
2. Saat: Yürüyüş temposu oturmaya başladı. Vücudum hareket etmeye alışıyor, ancak zihnimde sürekli “Ne kadar daha gideceğim?” sorusu dolaşıyor. Ama yavaş yavaş insanlarında yürümeye başladığını görünce biraz daha rahat hissediyorum kendimi. Ama ilk saatteki kadar sık bakmıyorum saate.
3. Saat: Hafif bir yorgunluk başladı. Fakat bu fiziksel yorgunluk değil, daha çok zihinsel bir alışma süreci. Düşüncelerime daha çok odaklanıyorum.
4. Saat: İlk zorlanma belirtileri geliyor. Bir mola vermeyi düşünüyorum ama sonra vazgeçiyorum.
5. Saat: Artık yürüyüşü otomatik bir hâle getirmiş gibiyim. Zihnimde geçmişten sahneler beliriyor, derin düşüncelere dalıyorum.
6. Saat: Beklenmedik bir şekilde rahatlamış hissediyorum. Vücudum ve zihnim senkronize oldu. Bu yürüyüşün, sadece fiziksel değil, zihinsel bir detoks olduğunu fark ediyorum.
Eve Döndükten Sonra
Eve döndükten sonra “Bu yürüyüşü tamamlayan var mıdır?” diye sordum kendime. O’Brady’nin söylediği gibi 12 saati tamamlayanlar olmuştur muhtemelen diye düşünerek hemen bilgisayarı açıp araştırdığımda dünyanın dört bir yanından maceraperestlerin, çeşitli YouTube içerik üreticilerin bu yürüyüşü tamamladıklarını gördüm.
Ben tabi 6. saatten sonraki deneyimlerine odaklanarak “acaba 6. saatten sonra neler oldu?”kısımlarını merak ettiğimden içeriklerin ilgili kısımlarına sarıp o kısımlarını izledim. Genel yorum şu şekilde olmuş.
7. Saatte bedenlerinin uyarı sinyalleri verdiğini, ayaklarında hafif bir ağrı hissettiklerini ama garip bir şekilde pes etmeyi düşünmediklerini ve devam etmek isteği duyduklarını söylemişler. 8. Saatte meditasyon gibi bir ruh hâline büründüklerini normalde bu kadar uzun süre yürümenin sıkıcı geldiğini ama şimdi farkındalıkları artmış gibi hissettiklerini söylüyorlar. 9. Saatte yorgunluklarının zirveye ulaştığını ama artık zihinsel olarak daha güçlü hissettiklerini söylüyorlar.
10. Saatte sınırlarımı keşfetmeye başladıklarını ve zihinlerinin geçmiş kaygılarından sıyrılmış, tamamen anda kalmış durumda olduğunu söylüyorlar. 11. Saatte yürüyüşten önce düşündükleri tüm soruların artık çok daha basit göründüğünü, vücudlarındaki güç azalsa da zihinlerinin daha berrak olduğunu gözlemlemişler.
Son saatte de kendilerine koyduğu sınırı aştıklarını, sadece bir yürüyüş değil, aslında zihinsel bir keşfe çıktıklarını söylemişler.
Çorap Değiştirme ve Uzun Molalar Vermemek
Benim bu yaptığım yürüyüşü 12 saat uygulayacaklar için de bir tavsiye vereyim. Daha doğrusu tavsiye değil de bu yürüyüşü 12 saat yapan insanlardan edindiğim bir tavsiye. O da şu. Yedek çorap alıp yolun yarısında değiştirilmesi tavsiyesinde bulunuyorlar. Bu hem ayağı rahatlatıyormuş hem de yeniden yürüyüşü motive ediyormuş. Tabi 12 saat yürüyenler yanlarına ufak da bir çanta almışlar içerisinde çorabın yanında, su ve vitamin barlar gibi enerji verebilecek gıdalarını koydukları.
Bir de mola verecekseniz uzun vermeyin. Zira uzun molalar hem yürüyüş motivasyonunu düşürüyormuş hem de yeniden yürümeye başladığınızda yürüme temponuzu aşağıya çekebiliyormuş. Ben 6 saat yaptığım için herhangi bir mola vermedim ve bir şey yiyip içmedim.
6 Saatte Ben Neler Çıkardım?
O’Brady’nin dediği gibi, bir gününe yatırım yapmak, gerçekten de bambaşka bir deneyim sunabiliyor. Bu yürüyüş bana, Colin O’Brady’nin vurguladığı bir gerçeği bir kez daha hatırlattı: Fiziksel sınırlarımızı zorlarken aslında en büyük savaş, zihnimizde oluyor. Günlük rutinlerimiz içinde kaybolurken fark etmediğimiz birçok düşünce, bu tür deneyimlerle gün yüzüne çıkıyor.
Biraz Da Sayısal Verilere Bakalım
Sosyal medyada ve böyle bloglarda içerik tüketicilerinin en merak ettiği durumlardan biri de hiç şüphesiz sayısal veriler oluyor. “6 Saat Yürüyüşte Kaç Adım Attım?”, “Yürüyüşe Başlamadan Önce Kilom Ne Kadardı ve Düşüş Yaşandı Mı?, “Kaç Kalori Yaktım?” gibi sorular. İşte o soruları merak edenler için o veriler;
6 Saat sonra eve döndüğümde bilekliğimde yazan adım rakamı tam 31.706’ydı. 12 Saatlik yürüyüş yapan insanlar ortalama 60.000 adım atıyor sonucuna varabiliriz.
Sabah kahvaltıdan sonra tartıya çıktığımda tartı 92,20 kilo göstermişti beni. 6 Saatlik yürüyüşten sonra eve döndüğümde tartıya yeniden çıktığımda kilom 91,23’tü. 6 Saatlik yürüşün ardından 0,97’lik bir düşüş yaşamıştım.
Akıllı bileklikteki ölçüme göre 6 saatlik yürüyüş sonucunda vücudum 936 kalori yakmış. Avm’deki kitapçıda kitap bakarken 20 dakikalık bir tempo düşüklüğüm vardı ama onun dışında durmadan adım attım.
6 Saatlik yürüyüşüm sonucu tam 18,71 Km yol katetmişim. Bu 6 Saatlik yürüşümü eğer 12 Saate tamamlasaydım aşağı yukarı 35-37 Km arasında bir yola tekabül edecekti.
Dilek ve Öneri Köşesi
Herkese tavsiyem, bir gününüzü sadece kendinize ayırın. 12 saatlik bir yürüyüş belki ilk başta göz korkutucu gelebilir, benim gibi belki 6 saat yaparsınız ama bu sürecin size kazandıracağı farkındalık, yıllarca peşinden koştuğunuz birçok cevabı tek bir günde bulmanızı sağlayabilir.
Tıpkı benim gibi, adım adım kendi keşfinizi yapmaya ne dersiniz?
Hadi o zaman! Yollar yürümekle aşınmaz!
#12HourWalk #6HourWalk #KendiSınırlarınıKeşfet #ColinOBrady #Yürüyüş #MentalGüç #ZihinselDönüşüm #AdımAdımKendiniKeşfet
Bir Cevap Yazın