“Hemen akıl vermeye kalkar verecek aklı olmayan.”
– Don Quijote
Miguel de Cervantes’in 1605’te yayımlanan ve modern romanın ilk örneklerinden biri kabul edilen başyapıtı Don Quijote, yalnızca şövalyelik düşlerine kapılmış bir adamın hikâyesi değil, aynı zamanda gerçeği reddetmenin ve hayali bir dünyanın içinde var olmanın da romanıdır.
Don Quijote, eski şövalye romanlarına öylesine tutkuyla bağlanmıştır ki bir noktadan sonra onları sadece okumakla kalmaz, o dünyanın bir parçası olmaya karar verir. Kendisini bir şövalye ilan eder, bir at (Rocinante), bir sevgili (Dulcinea) ve bir sadık yoldaş (Sancho Panza) edinerek yollara düşer. En meşhur sahnede, dev zannettiği yel değirmenlerine saldırır. Oysa onlar yalnızca sıradan yel değirmenleridir…
Don Quijote gerçekle hayali ayırt edemez hale gelmiştir. Etrafındaki herkes onun hayal dünyasında yaşadığını bilirken, o kendisini büyük bir şövalye olarak görür.
Peki Don Quijote Ben Olsaydım Ne Yapardım?
Gerçekten Kaçmak Mı, Gerçeğe Karşı Direnmek Mi?
Sanırım başta onun kadar cesur olmazdım. “Bu gerçek değil” der, kendime gelmeye çalışırdım. Ama sonra… belki ben de bir noktada kendi gerçekliğimi yaratmak isterdim. Herkesin ‘sıradan’ yaşadığı bir dünyada, farklı bir bakış açısı geliştirmek bana da cazip gelebilirdi.
Toplumun Dayattığı Gerçekliğe Karşı Kendi Gerçeğini Savunmak
Çevrem “deli” dese de ben kendimce bir anlam kurmuş olsaydım, bu anlam uğruna savaşır mıydım? Belki de Don Quijote’un yaptığı gibi, hayal ettiğim dünyayı yaşamakta ısrar eder, insanların gülüşlerini duymazdan gelirdim. Çünkü bazen gerçek çok fazla, hayal ise yaşanabilir olandır.
Sadık Bir Dostla Yolculuk Etmek
Sancho Panza gibi bir dostum olsaydı… Hayalimle alay etse bile yanımda yürümeye devam eden bir yoldaş… O zaman yalnız hissetmezdim. O da belki bana katılır, gerçek ile hayal arasında bir köprü kurardı.
Benliğimin Peşinden Gitmek
Sonunda tüm dünya bana sırtını çevirse bile, ben içimdeki çocuğu – hayal kuran, adaleti isteyen, kötülüğe karşı duran çocuğu – dinlemek isterdim. Don Quijote olmak demek, belki de mantığı değil, inancı seçmek olurdu benim için. Ve belki de… o kadar da yanlış olmazdı. Ne dersiniz?
Peki Don Kişot kitabın sonunda gerçeğe mi dönüyor hayalini mi seçiyor? Bunu öğrenmek için buraya tıkla!
“Her hafta bir romandan bir karakterin içine düştüğü durumu ele alıp, ardından ‘Acaba ben olsam ne yapardım?’ sorusuna yanıt aradığım ‘O Ben Olsam’ serisinin bu üçüncü bölümününde Miguel de Cervantes’in Don Kişot romanı’nın romanla aynı adı taşıyan baş karakteri Don Quijote’nin yerine koydum kendimi.
Peki siz olsaydınız? Gerçeği mi seçerdiniz, hayalinizi mi? Yorumlarda buluşalım.
Haftaya, başka bir romanda başka bir karakterin hikâyesinde buluşmak üzere.
Bir Cevap Yazın