Yıllar önce BBC’de okuduğum ilginç bir haber, dil öğrenme yöntemlerine bakış açımı tamamen değiştirdi. Türkiye’den Londra’ya taşınan bir ailenin İngilizce bilmeyen büyükannesi, sadece gündüz kuşağı programları izleyerek bir ay içinde markette kasiyerle konuşacak kadar İngilizce öğrenmişti. Ne gramer, ne dilbilgisi… Sadece ihtiyaç ve maruz kalma!
Bu hikâyeden ilham alarak ben de kendi sınırlarımı zorlamaya karar verdim: Hiç bilmediğim bir dilde bir film izlesem, anlayabilir miydim? Üstelik basit bir film değil; karmaşık bir olay örgüsüne sahip, suç ve adalet temalı bir film. Dili de Uzak Doğu’dan seçtim ki iş biraz daha zorlaşsın.
Peki bu deneyim bana ne kattı? İzlerken neler hissettim? Gelin, bu sıra dışı dil deneyimime birlikte göz atalım.
Dil Öğrenme Yöntemlerimiz Neden Bu Kadar Zorlayıcı?
Bizim kuşakta dil öğrenmek deyince akla hemen o klasik kırmızı Redhouse ve sarı Langenscheidt sözlükler gelir.
Dil öğrenme sürecimiz daha çok kelime ezberlemeye ve gramer kurallarına dayalıydı. İngilizce öğretmenlerimiz de genelde “past tense, present perfect tense” gibi kavramlarla kafamızı doldururdu.
Oysa bir komşumuz olan İngilizce öğretmeni yıllar önce şunu söylemişti:
“Düzgün cümle kurmak zorunda değilsiniz. Kafanızı gözünüzü yara yara derdinizi anlatmaya çalışın, yeter ki iletişim kurun.”
Bu sözler benim için bir dönüm noktası oldu. Çünkü dil dediğimiz şey aslında iletişim kurma ihtiyacından doğar. Gramerin mükemmel olması gerekmez. Tıpkı o Londra’daki büyükannenin yaptığı gibi.
Deneyim: Hiç Bilmediğim Bir Dilde Film İzlemek
1. Film Seçimi:
Deneyimi zorlaştırmak için karmaşık bir olay örgüsüne sahip, suç ve adalet temalı bir film seçtim. Dili ise Uzak Doğu dillerinden biri. Hiçbir fikrim olmayan, ne bir kelime bildiğim ne de daha önce kulağımın aşina olduğu bir dil.
2. İzleme Süreci:
• Başlangıçta: İlk dakikalarda tamamen yabancı olduğum bir ses sistemiyle karşılaşmak ilginçti. Hiçbir kelimeyi tanımıyorum.
• Duygular: Yüz ifadeleri, beden dili ve ses tonlarıyla karakterlerin duygularını anlayabiliyordum. Öfke, mutluluk, üzüntü gibi duygular evrensel.
• Olay Örgüsü: Mekân değişiklikleri, karakterlerin birbirleriyle olan ilişkileri ve film müzikleri olay örgüsünü takip etmemi sağladı.
3. Sonuç:
Filmin sonunda fark ettim ki, kelimeleri anlamasam da olayları takip edebilmişim. Beden dili, yüz ifadeleri, ses tonları ve görsel ipuçları bana tahmin etme yeteneği kazandırdı. Bu deneyim bana gösterdi ki dil sadece kelimelerden ibaret değil.
Bu Deneyimden Ne Öğrendim?
• Dil bir iletişim aracıdır: Mükemmel gramer kurallarına bağlı kalmak zorunda değilsiniz.
• Maruz kalmak önemli: Dil öğrenmek için en etkili yöntemlerden biri o dile sık sık maruz kalmaktır.
• Duygular evrenseldir: Yüz ifadeleri, beden dili ve ses tonu her dilde anlaşılır.
Bu sonuç gösteriyor ki, eğer siz de yeni bir dil öğrenirken zorlanıyorsanız, kelime ezberlemek yerine o dile maruz kalmayı deneyin. Bir film izleyin, bir şarkı dinleyin, hatta hiç bilmediğiniz bir dilde film izleyerek beyninizin nasıl çözümler ürettiğine şahit olun.
Belki de tek ihtiyacınız olan şey, tıpkı o Londra’daki büyükannenin yaptığı gibi “yanlış yapmaktan korkmamak.”
#DilÖğrenme #FilmDeneyi #YabancıDildeFilm #İletişimSanatı #DilMaruziyeti #DilÖğrenmeYöntemleri #GramerTakıntısı #DeneyimYazısı #Filmİnceleme #Deneyim
Bir Cevap Yazın